| Ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. | ある時、とある比丘がコーサラ国のとある森林に住していた。 |
| Atha kho tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; | さて、その森林に宿る神霊は、その比丘に近づいた。 |
| upasaṅkamitvā tassa bhikkhuno santike imaṃ gāthaṃ abhāsi . | 近づくと、その比丘のもとでこの偈を語った。 |
| ‘‘Ṭhite majjhanhike kāle, sannisīvesu [sannisinnesu (syā. kaṃ. pī.)] pakkhisu; | 「昼の適時となり 鳥たちが共に座るとき |
| Saṇateva brahāraññaṃ, taṃ bhayaṃ paṭibhāti maṃ. | 大森林が音をたて その恐怖が私に現れる」 |
| ‘‘Ṭhite majjhanhike kāle, sannisīvesu pakkhisu; | 「昼の適時となり 鳥たちが共に座るとき |
| Saṇateva brahāraññaṃ, sā rati paṭibhāti ma’’nti. | 大森林が音をたて その愉しみが私に現れる」と。 |