文書の過去の版を表示しています。
sn48.14[SNv,201]『第三簡略経』(だいさんかんりゃくきょう、 Tatiyasaṃkhittasuttaṃ、タティヤサムキッタ・スッタ)
「比丘たちよ、これら五根がある。
五とは何か。
信根、精進根、念根、
定根、慧根。
比丘たちよ、これらが五根である。
比丘たちよ、これら五根の完全な円満により阿羅漢となり、より弱い(五根)により不還となり、より弱い(五根)により一来となり、より弱い(五根)により預流となり、より弱い(五根)により法従行者となり、より弱い(五根)により信従行者となる。
かくして比丘たちよ、円満になす者は円満に達成し、部分的になす者は部分的に達成する。
比丘たちよ、『このように五根は不毛でない』と私は説く」と。
‘‘Pañcimāni, bhikkhave, indriyāni.
Katamāni pañca?
Saddhindriyaṃ…pe…
paññindriyaṃ .
imāni kho, bhikkhave, pañcindriyāni.
Imesaṃ kho, bhikkhave, pañcannaṃ indriyānaṃ samattā paripūrattā arahaṃ hoti, tato mudutarehi anāgāmī hoti, tato mudutarehi sakadāgāmī hoti, tato mudutarehi sotāpanno hoti, tato mudutarehi dhammānusārī hoti, tato mudutarehi saddhānusārī hoti.
Iti kho, bhikkhave, paripūraṃ paripūrakārī ārādheti, padesaṃ padesakārī ārādheti.
‘Avañjhāni tvevāhaṃ, bhikkhave, pañcindriyānī’ti vadāmī’’ti.
