「比丘たちよ、これらの四つの聖諦がある。
四とは何か?
苦の聖諦、苦の集起の聖諦、苦の滅の聖諦、
苦の滅に至る行道の聖諦。
比丘たちよ、これらが四つの聖諦である。
比丘たちよ、これらの四聖諦には遍知されるべき聖諦があり、断じられるべき聖諦があり、実証されるべき聖諦があり、修養されるべき聖諦がある。
それでは比丘たちよ、遍知されるべき聖諦とは何か?
比丘たちよ、苦の聖諦は遍知されるべきであり、苦の集起の聖諦は断じられるべきであり、苦の滅の聖諦は実証されるべきであり、苦の滅に至る行道の聖諦は修養されるべきである。
それゆえ、ここで比丘たちよ、『これは苦である』と専念され、『これは苦の集起である』と専念され、『これは苦の滅である』と専念され、『これは苦の滅に至る行道である』と専念されるべきである」と。
‘‘Cattārimāni, bhikkhave, ariyasaccāni.
Katamāni cattāri?
Dukkhaṃ ariyasaccaṃ, dukkhasamudayaṃ ariyasaccaṃ, dukkhanirodhaṃ ariyasaccaṃ, dukkhanirodhagāminī paṭipadā ariyasaccaṃ .
imāni kho, bhikkhave, cattāri ariyasaccāni.
Imesaṃ kho, bhikkhave, catunnaṃ ariyasaccānaṃ atthi ariyasaccaṃ pariññeyyaṃ, atthi ariyasaccaṃ pahātabbaṃ, atthi ariyasaccaṃ sacchikātabbaṃ, atthi ariyasaccaṃ bhāvetabbaṃ.
‘‘Katamañca, bhikkhave, ariyasaccaṃ pariññeyyaṃ?
Dukkhaṃ, bhikkhave, ariyasaccaṃ pariññeyyaṃ, dukkhasamudayaṃ ariyasaccaṃ pahātabbaṃ, dukkhanirodhaṃ ariyasaccaṃ sacchikātabbaṃ, dukkhanirodhagāminī paṭipadā ariyasaccaṃ bhāvetabbaṃ.
‘‘Tasmātiha, bhikkhave, ‘idaṃ dukkha’nti yogo karaṇīyo…pe…
‘ayaṃ dukkhanirodhagāminī paṭipadā’ti yogo karaṇīyo’’ti.