ユーザ用ツール

サイト用ツール


sn4.2

文書の過去の版を表示しています。


sn4.2『象王姿経』Hatthirājavaṇṇasuttaṃ

Evaṃ me sutaṃ . 私はこのように聞いた。
ekaṃ samayaṃ bhagavā uruvelāyaṃ viharati najjā nerañjarāya tīre ajapālanigrodhamūle paṭhamābhisambuddho. ある時、世尊はウルヴェーラーのネーランジャラー河の岸辺、アジャパーラのニグローダ樹の根元に、初めて現等覚したばかりで住されていた。
Tena kho pana samayena bhagavā rattandhakāratimisāyaṃ abbhokāse nisinno hoti, devo ca ekamekaṃ phusāyati. さてその時、世尊は真っ黒な暗闇の夜に野外に座られており、また雨が、ぽつぽつと降っていた。
Atha kho māro pāpimā bhagavato bhayaṃ chambhitattaṃ lomahaṃsaṃ uppādetukāmo mahantaṃ hatthirājavaṇṇaṃ abhinimminitvā yena bhagavā tenupasaṅkami. そのとき悪魔は世尊に恐怖、硬直、身の毛のよだちを起こそうと、大きな象王の姿に変化して世尊に近づいた。
Seyyathāpi nāma mahāariṭṭhako maṇi, evamassa sīsaṃ hoti. その頭は、まるでムクロジの大きい(実の)宝珠のようであった。
Seyyathāpi nāma suddhaṃ rūpiyaṃ, evamassa dantā honti. またその牙は、まるで清らかな白銀のようであった。
Seyyathāpi nāma mahatī naṅgalīsā [naṅgalasīsā (pī. ka.)], evamassa soṇḍo hoti. またその象の鼻は、まるで大きな鍬(すき)の柄のようであった。
Atha kho bhagavā ‘‘māro ayaṃ pāpimā’’ iti viditvā māraṃ pāpimantaṃ gāthāya ajjhabhāsi . さて世尊は『これは悪魔である』と知って、悪魔に偈をもって語りかけられた。
‘‘Saṃsaraṃ dīghamaddhānaṃ, vaṇṇaṃ katvā subhāsubhaṃ;「長い間 輪廻しつつ 浄と不浄の容姿をなして
Alaṃ te tena pāpima, nihato tvamasi antakā’’ti. 悪しき者よ お前のそれはもう十分だ 死神よ お前は打ち負かされている」と。
Atha kho māro pāpimā ‘‘jānāti maṃ bhagavā, jānāti maṃ sugato’’ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti. すると悪魔は「世尊は私を知っている、善逝は私を知っている」としみ落胆し、その場で消え失せたという。

[<10>]

sn4.2.1683105294.txt.gz · 最終更新: by h1roemon