sn48.5『第二阿羅漢経』Dutiyaarahantasuttaṃ

‘‘Pañcimāni, bhikkhave, indriyāni.「比丘たちよ、これら五つのがあります。
Katamāni pañca? 五とは何か。
Saddhindriyaṃ, vīriyindriyaṃ, satindriyaṃ, samādhindriyaṃ, paññindriyaṃ. 信根精進根念根定根慧根です。
Yato kho, bhikkhave, bhikkhu imesaṃ pañcannaṃ indriyānaṃ samudayañca atthaṅgamañca assādañca ādīnavañca nissaraṇañca yathābhūtaṃ viditvā anupādāvimutto hoti . 比丘たちよ、比丘がこれら五根集起消滅楽味危難出離如実に知って、取着せず解脱しているならば、
ayaṃ vuccati, bhikkhave, bhikkhu arahaṃ khīṇāsavo vusitavā katakaraṇīyo ohitabhāro anuppattasadattho parikkhīṇabhavasaṃyojano sammadaññā vimutto’’ti. 比丘たちよ、この比丘は阿羅漢漏尽者完成者、なすべきがなされ、荷が下ろされ、善利に達し、結縛尽き果て、正しく了知した解脱者と呼ばれます」と。