| Evaṃ me sutaṃ – | 私はこのように聞いた。 |
| ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. | ある時、世尊はサーヴァッティーのジェータ林のアナータピンディカ僧園に住されていた。 |
| Atha kho āḷavikā bhikkhunī pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya sāvatthiṃ piṇḍāya pāvisi. | さてアーラヴィカー比丘尼は、午前に着衣して、鉢と衣を持って、サーヴァッティーへ托鉢に入った。 |
| Sāvatthiyaṃ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṃ piṇḍapātapaṭikkantā yena andhavanaṃ tenupasaṅkami vivekatthinī. | サーヴァッティーで托鉢を行い、食後に鉢食から退くと、遠離を求めてアンダ林へ近づいた。 |
| Atha kho māro pāpimā āḷavikāya bhikkhuniyā bhayaṃ chambhitattaṃ lomahaṃsaṃ uppādetukāmo vivekamhā cāvetukāmo yena āḷavikā bhikkhunī tenupasaṅkami; | そのとき悪魔はアーラヴィカー比丘尼に恐怖、硬直、身の毛のよだちを起こそう、遠離から退かせようと、アーラヴィカー比丘尼に近づいた。 |
| upasaṅkamitvā āḷavikaṃ bhikkhuniṃ gāthāya ajjhabhāsi – | 近づくとアーラヴィカー比丘尼に偈をもって語りかけた。 |
| ‘‘Natthi nissaraṇaṃ loke, kiṃ vivekena kāhasi; | 「世界に出離はない 遠離により何をなそうとするのか |
| Bhuñjassu kāmaratiyo, māhu pacchānutāpinī’’ti. | 快楽を享受せよ 後に後悔するなかれ」と。 |
| Atha kho āḷavikāya bhikkhuniyā etadahosi – | そのとき、アーラヴィカー比丘尼にこの(思い)があった。 |
| ‘‘ko nu khvāyaṃ manusso vā amanusso vā gāthaṃ bhāsatī’’ti? | 「いったい誰が偈を語るのか これは人間か、非人間か?」と。 |
| Atha kho āḷavikāya bhikkhuniyā etadahosi – | そのとき、アーラヴィカー比丘尼にこの(思い)があった。 |
| ‘‘māro kho ayaṃ pāpimā mama bhayaṃ chambhitattaṃ lomahaṃsaṃ uppādetukāmo vivekamhā cāvetukāmo gāthaṃ bhāsatī’’ti. | 「これは悪魔が私に恐怖、硬直、身の毛のよだちを起こそう、遠離から退かせようと、偈を語るのだ」と。 |
| Atha kho āḷavikā bhikkhunī ‘‘māro ayaṃ pāpimā’’ iti viditvā māraṃ pāpimantaṃ gāthāhi paccabhāsi – | するとアーラヴィカー比丘尼は『これは悪魔である』と知って、悪魔へ偈をもって応えた。 |
| ‘‘Atthi nissaraṇaṃ loke, paññāya me suphussitaṃ [suphassitaṃ (sī. pī.)]; | 「世界に出離はある 私の智慧により(それは)よく触れられた |
| Pamattabandhu pāpima, na tvaṃ jānāsi taṃ padaṃ. | 悪しき者、放逸な縁者よ 君はその足跡を知らない |
| ‘‘Sattisūlūpamā kāmā, khandhāsaṃ adhikuṭṭanā; | 愛欲は刃物や槍のごとく 諸蘊は彼らの断頭台なり |
| Yaṃ tvaṃ kāmaratiṃ brūsi, arati mayha sā ahū’’ti. | 君が快楽と述べるそれは 私の不快となった」と。 |
| Atha kho māro pāpimā ‘‘jānāti maṃ āḷavikā bhikkhunī’’ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti. | すると悪魔は「アーラヴィカー比丘尼は私を知っている」と苦しみ落胆し、その場で消え失せたという。 |