sn56.34[SNv,440]『衣経』(いきょう、 Celasuttaṃ、チェーラ・スッタ)
「比丘たちよ、衣や頭が燃やされたなら、彼には何がなされるべきか?」と。
「尊者よ、衣や頭が燃やされたなら、その衣や頭の鎮火のため強烈な意欲、精進、敢行、懸命、不退転、念、そして正知がなされるべきです」と。
「(そうではなく)比丘たちよ、燃やされた衣や頭を無視して作意せず、現観されてない四聖諦の如実の現観のために、強烈な意欲、精進、敢行、懸命、不退転、念、そして正知がなされるべきである。
四とは何か?
苦の聖諦の、苦の集起の聖諦の、苦の滅の聖諦の、
苦の滅に至る行道の聖諦の(現観のため)。
それゆえ、ここで比丘たちよ、『これは苦である』と専念され、『これは苦の集起である』と専念され、『これは苦の滅である』と専念され、『これは苦の滅に至る行道である』と専念されるべきである」と。
‘‘Āditte, bhikkhave, cele vā sīse vā kimassa karaṇīya’’nti?
‘‘Āditte, bhante, cele vā sīse vā, tasseva celassa vā sīsassa vā nibbāpanāya adhimatto chando ca vāyāmo ca ussāho ca ussoḷhī ca appaṭivānī ca sati ca sampajaññañca karaṇīya’’nti.
‘‘Ādittaṃ, bhikkhave, celaṃ vā sīsaṃ vā ajjhupekkhitvā amanasikaritvā anabhisametānaṃ catunnaṃ ariyasaccānaṃ yathābhūtaṃ abhisamayāya adhimatto chando ca vāyāmo ca ussāho ca ussoḷhī ca appaṭivānī ca sati ca sampajaññañca karaṇīyaṃ.
Katamesaṃ catunnaṃ?
Dukkhassa ariyasaccassa…pe…
dukkhanirodhagāminiyā paṭipadāya ariyasaccassa.
‘‘Tasmātiha, bhikkhave, ‘idaṃ dukkha’nti yogo karaṇīyo…pe…
‘ayaṃ dukkhanirodhagāminī paṭipadā’ti yogo karaṇīyo’’ti.
