appamāda
不放逸

a:否定の接頭辞 + pamāda:放逸 ⇒ 放逸でないこと、怠けないこと

類語  :a: pamāda:放逸


‘‘Ye keci, bhikkhave, dhammā kusalā kusalabhāgiyā kusalapakkhikā, sabbe te appamādamūlakā appamādasamosaraṇā;「比丘たちよ、資するの、いかなる善法であれ、それらすべては不放逸根本とし、不放逸で合流します。
appamādo tesaṃ dhammānaṃ aggamakkhāyati. 不放逸はそれらのの最上と告げられます。
出典: sn46.31
‘‘Appamādo kho, mahārāja, eko dhammo, yo ubho atthe samadhiggayha tiṭṭhati - diṭṭhadhammikañceva atthaṃ samparāyikañcāti.「大王よ、不放逸は一で、現法利益来世利益、その両方を掴みとどまります。
出典: sn3.17
Ye ca khvassa, ānanda, appamattassa ātāpino pahitattassa viharato diṭṭhadhammasukhavihārā adhigatā tesāhamassa lābhasakkārasilokaṃ antarāyāya vadāmi. しかしアーナンダよ、およそ彼が不放逸に熱心に自ら勤め住するときられる現法楽住利得、恭敬、名誉はそこにおける彼の障害になると私は説きます。
出典: sn17.30
Tasmātiha, bhikkhave, evaṃ sikkhitabbaṃ . それゆえ比丘たちよ、ここでこのように学ぶべきです。
‘appamattā viharissāmā’ti.『我々は不放逸に住しよう』と。
出典: sn20.1
Dhammānaṃ pātubhāvā appamādavihārī tveva saṅkhaṃ gacchati. 諸法顕現ゆえに不放逸住者数えられます。
Evaṃ kho, bhikkhave, appamādavihārī hotī’’ti. 比丘たちよ、不放逸住者はこのようです」と。
出典: sn35.97
‘yeme pañca kāmaguṇā cetaso samphuṭṭhapubbā atītā niruddhā vipariṇatā, tatra me attarūpena appamādo sati cetaso ārakkho karaṇīyo’. 『私のには、かつて触れ過去に変壊した五欲があるが、それに対して自分自身で不放逸の守護がなされるべきである。』 
出典: sn35.117
Ye ca kho te, bhikkhave, bhikkhū sekkhā [sekhā (sī. syā. kaṃ. pī. ka.)] appattamānasā anuttaraṃ yogakkhemaṃ patthayamānā viharanti, tesāhaṃ, bhikkhave, bhikkhūnaṃ chasu phassāyatanesu appamādena karaṇīyanti vadāmi. そして比丘たちよ、まだ意を得ておらず、無上の瑜伽安穏を願い住するかの有学の比丘たち。比丘たちよ、私はかの比丘たちに『六触処において不放逸になすべきことがある』と説きます。
出典: sn35.134
‘‘Tassa ce, bhikkhave, bhikkhuno evaṃ satassa sampajānassa appamattassa ātāpino pahitattassa viharato uppajjati sukhā vedanā, so evaṃ pajānāti . 比丘たちよ、このようにじ、正知し、不放逸に、熱心に、自ら勤め住するその比丘に、もし楽受生じるなら、彼はこう了知します。
出典: sn36.7